Pages

Wednesday, April 30, 2008

သူငယ္ခ်င္းမ်ားအတြက္ ေလာင္ဆက္...

သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ ပါလာတဲ့လက္ေဆာင္ေနာ္ မလုၾကနဲ႕ေနာ္... ျဖည္းျဖည္းယူၾက

ဆရာႀကီး မင္းသိခၤ ကပ္ကင္းရိုက္ထားတဲ့ အေဆာင္တဲ့ဗ်ား ႀကိဳက္တဲ့အေကာင္သာ ယူသြားၾကေတာ့...
ေနာက္တခုကေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ဂါ မမေတြအႀကိဳက္ ခရုဆြဲႀကိဳးေလးေတြ တင္ေပးမလို႕ပဲ ရွိေသးတယ္ ကိုးနတ္ရွင္က မိုးမိေနတယ္ ထင္ပါရဲ႕ ႏွာေစးေခ်ာင္းဆိုးျဖစ္ေနလို႔ ေနာက္ေန႕မွ ဆက္တင္ေပးမယ္ေနာ္...

လာၿပီ မမေတြအတြက္ ခရုဆြဲႀကိဳး


ေနာက္တခုက ကိုကို မမေတြအတြက္ ဟန္းခ်ိန္းနဲ႕ ကီးခ်ိန္းလွလွေလးေတြ...

ဒါကေတာ့ ဘေလာ့ဂ္ဂါ မမေတြအတြက္...

တယ္ရင္းေတြအတြက္ လတ္လတ္ဆတဆတ္ သေဘၤာသီးေတြ... ထိုးေဆး၊ ဓာတ္ေျမၾသဇာ ဘာမွသံုးထားဘူးရွင့္... ႀကိဳက္သေလာက္ခူး....

မီးေလးေတာင္ ႏွစ္လံုးခူးထားေသး...

ဒါက ဇရပ္ျဖဴမွာ ညစာဖိတ္လို႕ သြားစားရင္းနဲ႕ အလွဴေအာင္ပြဲ ပြဲရွိတယ္ဆိုလို႕ သြားၾကည့္ရင္းက တယ္ရင္းေတြ သတိရလို႕ ရိုက္လာတဲ့ မုန္႕မုန္႕....

အ၀သာစား မေလာက္ရင္ ထပ္ေၾကာ္ခိုင္းလိုက္မယ္...

မီးေလး ခရီးသြားမွတ္တမ္း - ၁

မီးေလး ၂၇ရက္ေန႕ ည ၁၀နာရီ၁၅မိနစ္မွာ ရန္ကုန္ဘူတာႀကီးကို ဆိုက္ေရာက္၍ ရန္ကုန္ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးကို ျပန္လည္ေရာက္ရွိလို႕လာခဲ့ပါၿပီ… ခရီးစဥ္တေလွ်ာက္ ေပ်ာ္စရာမ်ား၊ စိတ္ညစ္စရာမ်ားအား အပိုင္းလိုက္ ေဖာ္ျပေပးသြားမည္ ဆိုသည့္အေၾကာင္း အသိေပးလိုက္ပါတယ္… မီးေလးရဲ႕ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမ၊ သူငယ္ခ်င္း ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားအတြက္ လက္ေဆာင္ေတြနဲ႕ မုန္႕ေတြပါလာတယ္… ကိုးနတ္ရွင္ ေကာင္းရင္ေတာ့ အျမန္ဆံုး တင္ေပးမယ္ေနာ္… ကိုးနတ္ရွင္ေကာင္းဖို႕ ၀ိုင္းဆုေတာင္းေပးၾကပါဦး…

မတ္လ ၃၀ရက္ေန႕ ညေန ၅နာရီမွာ နယူးမႏၱလာထြန္း- ရန္ကုန္ မႏၱေလးကားနဲ႕ ရန္ကုန္ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္ကို လက္ျပႏႈတ္ဆက္ရင္း ေက်ာက္ဆည္ၿမိဳ႕ကို ထြက္ခြာခဲ့ၾကပါတယ္… မိုးေတြၾကားထဲမွာ ပဲခူးၿမိဳ႕ကို ျဖတ္ခဲ့ၾကပါတယ္… ပဲခူးမွာပဲ က်န္းမာေရးအတြက္ ၁၅မိနစ္နားခဲ့ၾကပါတယ္… ထိုမွတဆင့္ ခရီးဆက္လက္ ထြက္ခြာလာခဲ့ၾကပါတယ္… တလမ္းလံုး ဗြီဒီယို ၾကည့္လိုက္၊ အမ္ပီသရီးနားေထာင္လိုက္၊ အိပ္လိုက္၊ ညအလွေတြ ခံစားရင္းနဲ႕ လယ္ေ၀းကုိ ည၁၂နာရီအေက်ာ္ေလးမွာ ေရာက္သြားပါတယ္… ထံုးစံအတိုင္း ေနျပည္ေတာ္ ၀င္ကာနီးမွာ မွတ္ပံုတင္နဲ႕ လူနဲ႕ စစ္ေဆးပါတယ္… ကားေပၚမွာ ပါလာသမွ် ခရီးသည္ေတြအားလံုးကို ဆင္းခိုင္းပါတယ္… ကေလးအိပ္ေပ်ာ္ေနလို႕ ဆင္းရခက္တဲ့ ကေလးအေမတေယာက္ကို ၾကည့္ရတာ စိတ္မသက္သာလို႕ မီးေလးလွ်ာ၀င္ရွည္လိုက္ေသးရဲ႕… ကေလးအေမေတြမဆင္းလည္းရတယ္ မဆင္းနဲ႕လို႕ေလ… သိလို႕ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး… ဟိုတေခါက္ ေရႊမန္းသူနဲ႕သြားတုန္းက ကေလးအေမကလြဲလို႕ အားလံုးဆင္းဖို႕ ေျပာတာၾကံဳဘူးလို႕ပါ… ဒါေပသိ ကားဆရာေတာ္ပါတယ္ ကားမီးမွိတ္ၿပီး ဂိတ္ကုိ ျဖတ္ေပးပါတယ္… အခ်ိဳ႕ကားေတြ မီးမပိတ္ထားလုိ႕ ကားေပၚက်န္တဲ့သူေတြကို ဆင္းခိုင္းပါတယ္… ကားေပၚျပန္တက္လာေတာ့ ကေလးအေမက ေက်းဇူးေတြတင္လို႕…

ကားေပၚမွာ လူစံုေပမဲ့ ကားကအေတာ္နဲ႔ မထြက္ႏိုင္ေသးပါဘူး… ဘာလို႕လည္းေပါ့ ေနာက္ေတာ့မွ သိလုိက္တာက လမ္းတ၀က္ကတက္လိုက္လာတဲ့ ကုလားလင္မယားႏွစ္ေယာက္ မွတ္ပံုတင္မပါလာလို႕ အဲလင္မယားႏွစ္ေယာက္နဲ႕ ကားစပါယ္ယာနဲ႕ ဂိတ္မွာေခၚထားၿပီး ဘာေတြ ရႈပ္ေနတယ္ေတာ့ မသိပါဘူး မိနစ္၂၀ ေလာက္ေစာင့္ေနလိုက္ရတယ္… သူတို႕ျပန္တက္လာေတာ့မွ ခရီးအစဥ္ကို ဆက္လက္ ထြက္ခြာခဲ့ပါတယ္… အဲဒီ့လင္မယားႏွစ္ေယာက္ မီးေလးတို႕ခံုေဘးက အလယ္ခံုမွာ တေယာက္၊ ေရွ႕အလယ္ခံုမွာ တေယာက္ ထိုင္ၾကပါတယ္… ထိုင္တာ ျပႆနာမဟုတ္ေပမဲ့ အနံ႕တခုေၾကာင့္ အေတာ္မြန္းၾကပ္ခဲ့ရပါတယ္… အဲအနံ႔ကေတာ့ ကြမ္းယာန့ံပဲ ျဖစ္ပါတယ္… စားလိုက္တဲ့ကြမး္ကလည္း ေျပာမေျပာခ်င္ေတာ့ပါဘူး… မီးေလးက အနံ႕ေတြ allergicရွိလို႕ အသက္ေတာင္ မနည္း၀ေအာင္ရႈေနရတယ္… ေတာ္ေသးတယ္ အိပ္ေပ်ာ္သြားလို႕ သက္သာတာ… ႏို႕မို႕ဆို မေတြး၀ံ့ေတာ့ဘူး…


လမ္းမွာ ႏွစ္ခါထပ္နားၿပီးလို႕ ၆နာရီ ၅၀ေလာက္မွာေတာ့ ေက်ာက္ဆည္ၿမိဳ႕မွ လႈိက္လွဲစြာႀကိဳဆိုပါ၏ဆိုတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္ကို ျဖတ္လာၿပီး ၿမိဳ႕ထဲကို ၀င္လာခဲ့ၿပီး ၇နာရီ ၁၀မိနစ္မွာေရာက္ရွိခဲ့ပါတယ္… မႏၱေလးကားေတြထဲမွာ အေစာဆံုးနဲ႕ ပထမဦးဆံုး ၀င္ခဲ့တာ အဲယားကြန္းကလည္း တလမ္းလံုးေအးလို႕ အေတာ့္ကို အဆင္ေျပခဲ့လို႕ အျပန္အထြက္ ဘိုကင္ေပးခိုင္းလိုက္ပါတယ္… ကားစပါယ္ယာက သူတို႕လွမ္းဆက္ေပးမယ္ ဒါေပမဲ့ လက္မွတ္ေတာ့ ညေနသြားျဖတ္ဖို႕ ေျပာပါတယ္… ကားေပၚကဆင္းလာတဲ့အခါ တည္းမဲ့သူငယ္ခ်င္းအိမ္က သူ႕အေမလာႀကိဳတာကို ေတြ႕လိုက္ ရပါတယ္… သူတို႕က ၀မ္းသာအားရနဲ႕ ေႏြးေထြးစြာႀကိဳဆိုခဲ့ၾကပါတယ္… မီးေလးတို႕ မနက္ပိုင္းနားၿပီး ညေနပိုင္းမွာ ေက်ာက္ဆည္ ေရႊသာေလ်ာင္းေတာင္ တက္မယ္ဆိုၿပီး Plan ဆြဲထားတာ ေန႕လည္ပိုင္းေလာက္မွာပဲ ကိုေရႊမိုးက မီးေလးတို႕ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ႀကိဳဆိုလိုက္တာ ညေနထိ မိုးမတိတ္လို႕ အိပ္ယာထဲမွာပဲ တေနကုန္ ဇိမ္ခံေနလိုက္ၾကပါတယ္… ဒါနဲ႔ပဲ ဧပရယ္ဖူးေဒးလ္ကို ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ရပါတယ္… ဧပရယ္ဖူးေဒးလ္ကို ဘေလာ့ဂ္ဂါေမာင္ႏွမ သူငယ္ခ်င္းေတြကို မစလိုုက္ရဘူး… ေနာက္ႏွစ္မွပဲ ဧပရယ္ဖူးလ္လုပ္ေတာ့မယ္…

ဒုတိယေန႕မွာေတာ့ မီးေလးသူငယ္ခ်င္းက မႏၱေလးမွာ ဘြဲ႕ယူသြားမွာမို႕ ေက်ာက္ဆည္ခဏျပန္ရင္း စကၤာပူသြားေတာ့မွာမို႕ မိသားစုေတြ ႏႈတ္ဆက္ဖို႕ ျပန္တာမို႕ မႏၱေလးကို ဘြဲ႕၀တ္စံုထုတ္ဖို႕ မန္းကို တက္ခဲ့ၾကပါတယ္… ေက်ာက္ဆည္-မန္းကားက ဓာတ္ေငြ႕ျဖည့္ဖို႕ စီအန္လ္ဂ်ီဆိုင္မွာ တန္းစီလိုက္ပါတယ္… ဒါေပမဲ့ ကားက ေရွ႕လည္းမတိုး ေနာက္လည္းမဆုတ္ ေနာက္ေတာ့မွ ဆိုင္တံခါးပိတ္ထားတာ ေတြ႕တယ္… ဆိုင္ပိတ္ထားတာ ဘာလို႕တန္းစီေစာင့္ေနတာလဲေပါ့… နာရီ၀က္ေလာက္ၾကာေတာ့ စိတ္မရွည္ေတာ့လို႕ ဂိတ္ကို သြားေမးလိုက္ေတာ့မွ တရားခံေတြ႕ေတာ့တယ္… ဂက္စ္မရွိလို႕ ျဖည့္ေနတာ မရေသးဘူးတဲ့… ရေတာ့ ရေတာ့မယ္ အမတို႕ကားအထိဆို မိနစ္၂၀ေလာက္ပဲ ေစာင့္ရေတာ့မွာပါတဲ့… အင္း သူတို႕လက္ထဲမွာပဲဆိုေတာ့ ေစာင့္ရေတာ့တာေပါ့… ေတာ္ေသးတယ္ ခဏေနေတာ့ ဆိုင္ဖြင့္ၿပီး တန္းစီထားတဲ့ ကားေတြကို ျဖည့္ေပးရင္း တျဖည္းျဖည္း မီးေလးတို႕ ကားအလွည့္ ေရာက္လာပါေတာ့တယ္… ေၾသာ္ စီအန္လ္ဂ်ီ ဒုကၡ xxx

လမ္းမွာ ႏိုင္ငံျခားသားဧည့္သည္ေတြက ဓာတ္ပံုရိုက္ဖို႕ေျပာလာတာနဲ႕ တေပ်ာ္တပါး ဓာတ္ပံုရိုက္ခဲ့ၾကပါတယ္… မတတ္တေခါက္ စပိကင္ေလးနဲ႕ မိတ္ဆက္ၾကပါတယ္… အရမ္းခင္ဖို႕ေကာင္းတဲ့ ရုရွားအမ်ိဳးသားျပတိုက္မွ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားကို ႏႈတ္ဆက္ရင္း မန္းဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္ကို ေလွ်ာက္လာခဲ့ၾကပါတယ္… ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္ေဘးက လမ္းကို ၀င္၀င္ခ်င္းမွာပဲ ၀တ္စံုသြားထုတ္ မယ္ဆိုရင္ ေက်ာငး္သားေတြ တအားၾကပ္လို႕ တိုးႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး… ခ်လံေပးခဲ့ ညေနက်ရင္လာယူ သူတို႕ယူထားေပးမယ္ဆိုၿပီး ၀ိုင္းေျပာလိုက္ၾကတာ ေနာက္ဆံုး ကၽြန္မတို႕က ခုျပန္ရမွာမို႕ ကိုယ္ဘာသာပဲ သြားယူလိုက္ေတာ့မယ္လို႕ ေျပာေတာ့ သြားယူ… သြားယူ… ဒီေလာက္လူေတြအမ်ားၾကီးကိုဆိုၿပီး ေဆာင့္ေအာင့္ၿပီး ေျပာဆို က်န္ခဲ့ၾကေလရဲ႕… မီးေလးတို႕လည္း မၾကားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ထြက္လာခဲ့ၾကပါေတာ့တယ္… ၀တ္စံုထုတ္တဲ့ေနရာကို ေရာက္လာခ်ိန္မွာေတာ့ သူတို႕ေျပာသေလာက္လည္း လူမၾကပ္ပါဘူး… လူေတြကို ရွင္းလို႕ ေၾသာ္ ဒုကၡ ဒုကၡ…

ဒီလုိနဲ႕ ဟိုနားသြားလိုက္ ဒီနားသြားလိုက္ ဟိုနား ပိုက္ဆံသြင္းလိုက္ ဒီနားပိုက္ဆံသြင္းလိုက္နဲ႕ စားပြဲခံုေပါင္းမ်ားစြာကို ေရွ႕ေလွ်ာက္လိုက္ ေနာက္ေလွ်ာက္လိုက္လုပ္ရင္း ဘြဲ႕၀တ္စံုရခဲ့ပါတယ္… ရန္ကုန္နဲ႕ ကြာျခားခ်က္ေတြကေတာ့ ဘြဲ႕၀တ္စံုကို တရက္ႀကိဳၿပီးသာ ထုတ္ေပးျခင္း၊ ရီလ္ဟာဆယ္ တက္မယူ၍ရျခင္း၊ ရီလ္ဟာဆယ္ ရန္ကုန္မွာ တက္ယူရတယ္ဆိုတာ ကား၀င္လက္မွတ္၊ မိဘေတြအတြက္ ထိုင္ခံုလက္မွတ္၊ ေက်ာင္းသာထိုင္ရမယ့္ ခံုလက္မွတ္ေတြ ေပးတာမို႔ ယူၾကရပါတယ္… မန္းမွာၾကေတာ့ ဘြဲ႕၀တ္စံုရယ္၊ ကား၀င္လက္မွတ္၊ မိဘေတြအတြက္ ထိုင္ခံုလက္မွတ္၊ ေက်ာင္းသာထိုင္ရမယ့္ ခံုလက္မွတ္ေတြကို သီးသန္႕ ထုတ္ေပးျခင္းေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္…

ျပန္ထြက္လာခ်ိန္မွာေတာ့ မန္းရဲ႕ ရက္စက္လွတဲ့ ေနပူဒဏ္၊ ေလပူဒဏ္ေၾကာင့္ တကိုယ္လံုးေခၽြးေတြနဲ႕ ေရငတ္လို႕ေနပါတယ္… ဒါနဲ႕ပဲ ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္ေရွ႕ လမ္းတဘက္ျခမ္းက ဆိုင္တဆိုင္ကို ၀င္ထိုင္လိုက္ၾကပါတယ္… မီးေလးရယ္၊ မီးေလးသူငယ္ခ်င္းရယ္၊ သူမရဲ႕အေမရယ္ သံုးေယာက္က ေရႊရင္ေအး ေအးေအးေလးသံုးခြက္နဲ႕၊ ေနာက္သူငယ္ခ်ငး္တေယာက္က ၿမီးရွည္မွာလိုက္ၾကပါတယ္… ေရႊရင္ေအး အရင္လာခ်ေပးပါတယ္… ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မုန္႕လက္ေဆာင္းဖက္ေတာင္မပါ တပန္းကန္လံုး အုန္းႏို႕ရည္နဲ႕ ေရခဲခ်ဥ္းပဲ… ေက်ာက္ေက်ာေလး သံုးတံုးေလာက္နဲ႕ ေနာက္ပန္းေရာင္ ဘာေခၚလည္းေတာ့ မသိဘူး အဲဒါေလးနည္းနည္းနဲ႕ အုန္းသီးနဲ႕… မီးေလးကလည္း ဂ်ီးထူထူနဲ႕ဆိုေတာ့ ဒါလား ေရႊရင္ေအးေပါ့ ၿမီးရွည္မွာတဲ့ သူငယ္ခ်ငး္က ေပါင္မုန္႕ထည့္ဖို႕ သူတို႕ေမ့ေနလား မသိဘူးတဲ့… မီးေလးတို႕လည္း ေရဆာဆာ၊ ေနပူပူနဲ႕ ေရခဲတံုးေတြပဲ တကၽြတ္ကၽြတ္ ၀ါးလိုက္တာေပါ့… အားလံုးစားေသာက္ၿပီးလို႕ ရွင္းမယ္ဆိုၿပီး ေခၚလိုက္ပါတယ္…

ေရႊရင္ေအး သံုးခြက္က ႏွစ္ေထာင့္တစ္ရာ ၿမီးရွည္က ငါးရာ အားလံုး ႏွစ္ေထာင့္ေျခာက္ရာတဲ့… ဒါနဲ႕ မီးေလးလည္း မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး ထေျပာျဖစ္ေကာ… ၿမီးရွည္က အမ်ားႀကီးလည္းရတယ္ ဒါက် ငါးရာပဲက်ၿပီး ေရႊရင္ေအး ဘာမွမပါတာက်ေတာ့ ခုနစ္ရာဟုတ္လားလို႕လည္း ေျပာလုိက္ေရာ မီးေလး သူငယ္ခ်င္းက“ေအးေလ… ေပါင္မုန္႕လည္း မပါဘူး”လုိ႔ ၀င္ေျပာတယ္… ေက်းဇူးရွင္က ဘာျပန္ေျပာတယ္ဟုတ္ ေပါင္မုန္႕က ေရႊရင္ေအးမွာ မထည့္ရဘူး… မုန္႕လက္ေဆာင္းတို႕၊ ေရခဲသုပ္တို႕မွာမွ ထည့္တာတဲ့ေလ… “ထားပါေတာ့ ေပါင္မုန္႔မပါရင္ေတာင္ တျခားနည္းနည္းပါးပါးေတာ့ ပါသင့္တာေပါ့” လို႕ေျပာေတာ့ သူတို႕ ေရႊရင္ေအးက သူမ်ားနဲ႕မတူဘူး အုန္းႏို႕နဲ႕လုပ္ထားတာ အုန္းႏို႔က ေစ်းႀကီးတယ္တဲ့… “အမ္… ဘယ္လို ဘယ္လို ေရႊရင္ေအးကို အုန္းႏို႕နဲ႕ မေသာက္လို႔ ဘာနဲ႕ေသာက္ရမွာလဲ”ေမးၿပီး ဆက္မေျပာခ်င္ေတာ့လို႕ ေအာင့္သီးေအာင့္သက္နဲ႕ ပိုက္ဆံရွင္းၿပီး ျပန္လာခဲ့ေတာ့တယ္… ထားပါေတာ့ အုန္းႏို႔ေစ်းႀကီးလည္း တျခားဟာပါရင္ ေတာ္ေသး… ပါေတာ့ပါပါရဲ႕ ေရခဲတံုးေတြခ်ည္း… ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ထဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေစ်းနားမွာ ေသာက္ရင္ေတာင္ မုန္႕လက္ေဆာင္း၊ ေက်ာက္ေက်ာ၊ သာကူ၊ ေကာက္ညွင္း၊ အုန္းႏို႕၊ အုန္းသီး၊ ေက်ာက္ေက်ာေရာင္စံု၊ ေပါင္မုန္႕ အားလံုးပါတာမွ ငါးရာပဲ ေပးရတာ… တျခား ၿမိဳ႕နယ္ေတြထဲမွာေတာင္ ႏွစ္ရာ၊ သံုးရာပဲ ေပးရတယ္…အုန္းႏုိ႔ ေစ်းႀကီးတဲ့အေၾကာင္းေနာက္မွ ဆက္ေျပာျပမယ္… မန္းက အသိေတြေျပာျပေတာ့ နင္တို႕ကို ႏွပ္လိုက္တာတဲ့၊ ငါတို႕ လာမေခၚလို႕ျဖစ္တာဆိုၿပီး ၀ိုင္းေနာက္ၾကပါေရာလား…

မီးေလးတို႕လည္း အႏွပ္ခံရေတာင္နည္းေသးတယ္… မီးေလးတို႕ လူတိုင္း ေယာက်္ားျဖစ္ျဖစ္၊ မိန္းမျဖစ္ျဖစ္ ေစ်းေမးၿပီးမွ ၀ယ္တတ္က်ပါတယ္… လူတိုင္း တခုကို ၀ယ္ရင္ေတာ့ ေစ်းမေမးၾကပါဘူး… အဲဒါဘာလဲဆိုေတာ့ စားေသာက္တဲ့ ကိစၥမွာပါပဲ… ေစ်းႏႈန္းေရးထားတဲ့ ဆိုင္ေတြမွာသာ ဘယ္ဟာ ဘယ္ေစ်းဆိုၿပီး ေရးထားတာေတြ႕လို႕ ကုိ႕ပါတဲ့ ပိုက္္ဆံနဲ႕ ခ်ိန္ၿပီး သင့္ေတာ္ရာ မွာစားၾကပါတယ္… မေရးထားတဲ့ ဆိုင္ေတြဆို မွာခ်င္တာမွာၿပီး စားၿပီးမွသာ ဘယ္ေလာက္က်လဲ ေမးတတ္ေလ့ ရွိၾကပါတယ္… မနက္မိုးလင္းလို႕ မုန္႕ဟင္းခါးဆိုင္၊ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ ထိုင္လိုက္တာနဲ႕ ကိုယ္ႀကိဳက္တာမွာၿပီး စားၿပီးမွ မတန္လိုက္တာဆိုၿပီး ေျပာၾကတဲ့ အသံမၾကာခဏဆိုသလို ၾကားေနရပါတယ္… စားၿပီး မတန္ရတာမ်ိဳး မျဖစ္ရေအာင္ ေစ်းေမးၿပီးမွ စားသင့္ပါေၾကာင္း ေျပာၾကားရင္း ပထမပိုင္းကို ဒီမွာတင္ ရပ္နားလိုက္ပါတယ္… လက္ေဆာင္ေတြကိုလည္း အခ်ိန္ရရင္ ရသလို တင္ထားေပးပါမယ္ေနာ္… အမွားပါရင္လည္း ခြင့္လြတ္ေပးၾကပါလို႕… အထူးသျဖင့္ မန္းသူ/သားမ်ား အားလံုးကို ႀကိဳတင္ၿပီး ေတာင္းပန္ပါရေစ… မီးေလးႀကံဳခဲ့ရတာေတြ တင္ျပျခင္းျဖစ္၍ နားလည္ခြင့္လြတ္ေပးၾကပါေနာ္…


Thursday, April 17, 2008

မဂၤလာႏွစ္သစ္

ဒီေန႔ ၿမန္မာႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန႔မွာ အားလံုး ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေၿမ့ သာယာေအးခ်မ္းၿပီး က်န္းမာခ်မ္းသာ၊ လိုရာဆႏၵအအ၀၀ ၿပည့္စံုႏိုင္ၾကပါေစ...

မီးေလးက ခရီးဆက္ေနတုန္းေနာ္၊ အိမ္ၿပန္အေရာက္ေသး၀ူး..ဟီးဟီး
ၿပန္ေရာက္မွ post ေတြ အတိုးခ်ၿပီး တင္ေတာ့မယ္ေနာ္..
လာအားေပးၾကဦးေနာ္..

မီးေလးအားလံုးကို သတိရေနပါတယ္...

Thursday, March 27, 2008

ခရီးသြားမည္

မီးေလး ၃၁ရက္ေန႕ညကားနဲ႕ ေက်ာက္ဆည္ကို ခရီးထြက္ဖို႕ ရွိပါတယ္... ျပန္လာရင္ မုန္႔၀ယ္ခဲ့မယ္... ၅ရက္ေန႕ျပန္ေရာက္မယ္ရွင့္... ျပန္
လာမွပဲ ပို႕စ္ေတြ ေပါင္းတင္ေတာ့မယ္... ဒီရက္ပိုင္း အိမ္ေျပာင္းတာ ေရႊ႕တာနဲ႕ နည္းနည္းရႈပ္ေနလို႕..

Friday, March 21, 2008

ရပ္ကြက္ေစ်းတြင္း တေနရာ၀ယ္…

ခုတေလာ စာေရးသူ ၿငိမ္ခ်က္သားေကာင္းဆို ဘေလာ့ဂ္အိမ္ယာေလးေတာင္ မေရာက္တာၾကာေပါ့… ၾကာဆို ဘယ္ေလာက္မ်ားလဲလို႕ ကိုယ္တင္ထားတဲ့ပို႕စ္ ႏွစ္ေခါက္တက္ေနမွန္းေတာင္ မသိဘူး… funflakes ဖုန္းလွမ္းဆက္မွ သိတယ္… ေကာင္းေရာ စာေရးသူပို႕စ္တင္ၿပီးေတာ့ Refresh လုပ္ၿပီးၾကည့္တုန္းကေတာင္ တခုတည္းေတြ႕လို႕ မတက္ဘူးေအာက္ေမ့တာ ပုိ႕စ္တက္သြားတာနဲ႕ အိမ္ကို တခ်ိဳးတည္း ျပန္လာတာေလ… ကိုးနတ္ရွင္ က်သြားလို႕ publish Pots လုပ္ရတာလည္း အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေတာ္ေသးတယ္ ႏွစ္ခါထပ္ပဲမို႕ ႏို႕မဟုတ္ရင္ စာေရးသူေတာ့ က်ိန္ဆဲခံထိလိမ့္မယ္… ခ်စ္ဘြားဘြား တီခြန္ျမလႈိင္နဲ႕ ခ်စ္တယ္ရင္း ခြန္လင္းခ်စ္သူတို႕ေလ…

စာေရးသူ အားေနလို႕ မိခင္ႏွင့္အတူ မနက္ဆို ေစ်းလိုက္ၿပီး ေစ်းျခင္းေတာင္း လိုက္ဆြဲေပးေနတယ္ေလ… ေျပာမယ္ဆို ကုန္ၾကမ္းမရွာဘဲနဲ႕ ရတယ္ဆိုပါေတာ့… ၀တၳဳကလည္း ေရးေနရင္း မုစ္သြင္းမရလို႕ စာႏွစ္မ်က္ႏွာနဲ႕ ရိုက္ထားလက္စ ဆိုေတာ့ ပို႕စ္သစ္လည္း တင္ျဖစ္ေအာင္ ရပ္ကြက္ေစ်းတြင္း တေနရာ၀ယ္ဆိုတဲ့ ဇာတ္လမ္းတိုေလးမ်ားအား အလ်ဥ္းသင့္ သလို ေဖာ္ျပေပးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္… နိဒါန္းပ်ိဳးတာ မ်ားသြားၿပီ ဇာတ္လမ္းက ခုမွစမွာ…

ေစ်းတြင္း တေနရာ၀ယ္ အိမ္ရွင္မႏွစ္ဦးတို႕ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ဆံုၾကရာ ၿပံဳးျပႏႈတ္ဆက္ရင္း
“ဘာ၀ယ္ၿပီးၿပီလဲ”
“မရေသးပါဘူးဟယ္…. တေန႕တေန႕ ေစ်းလာရတာ ဦးေဏွာက္ေျခာက္တယ္… အိမ္က ဟာႀကီးကလည္း ေခ်းထူေတာ့ ေစ်း၀ယ္ရတာ ခက္တယ္ကြ… ဒါနဲ႕ ရွင္ေရာ ဘာရလဲ”
“ငါေတာ့ ဦးေဏွာက္ေျခာက္သိပ္မခံဘူး အဆင္ေျပသလိုပဲ ဆိတ္သားနဲ႕ပဲဟင္းပဲခ်က္ေပးလိုက္မလားလို႔ ဆိတ္သားေတာ့ ၀ယ္လာတယ္”
ျခင္းထဲမွာေတာ့ ဆိတ္သားနဲ႕တူတဲ့ အသား ဘာသားမွမေတြ႕ရ ဒါေပမဲ့ နာမည္တူၿပီး ကုန္းနဲ႕ေရ ကြာတဲ့ဆိတ္ေတာ့ ေတြ႕ပါရဲ႕ ေရဆိတ္ေတြ(ကန္စြန္းရြက္) ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္နဲ႕ မျမင္ခ်င္ေယာင္ပဲေဆာင္လိုက္ပါတယ္။
“ဆိတ္သား ၀ယ္လာတယ္ဆိုရင္ မဆလာေကာင္းေကာင္းေလးအုပ္မွ ေမႊးတာ ဟိုဘက္နားက ကုလားဆိုင္မွာ ဆိတ္သားခ်က္ဖို႕ဆိုၿပီး မဆလာ၀ယ္လို႔ရတယ္ ထုပ္ေရာင္းတာေတြနဲ႕ တျခားစီပဲ နံနံေစ့တို႕ ဘာတို႕နဲ႕ ေသခ်ာစပ္ ေပးတယ္”
“အမယ္ေလး ရွင္ကလည္း ပင္ပန္းခံလို႔ ခုတီဗီြမွာ ေၾကာ္ျငာတာေလ xxx မဆလာတုိ႕၊ xxx မဆလာတို႕ အသင့္ေတာင္ ခ်က္လို႔ရေသး ေထာင္းစရာေတာင္းမလုိဘူး”
“အဲလိုလည္း ဘယ္ဟုတ္မလဲ ေတာ္ကလည္း ေၾကာ္ျငာပါဆိုမွ သူတို႕ ပစၥည္းေရာင္းေကာင္းေအာင္ ေၾကာ္ၿပီး ညာေနတာေတာ့္”
“ဒါေပမဲ့ အဲဒါေတြကေတာ့ မညာေလာက္ဘူး ထုတ္ပိုးတာကအစ ေသေသသပ္သပ္ပဲ၊ ပါ၀င္တဲ့ ပစၥည္းေတြလည္း ေရးထားတယ္”
“ပစၥည္းကို အျပင္ပန္းက ၾကည့္ၿပီး သံုးသပ္ရင္မွားမွာေပါ့ ေသေသသပ္သပ္ ထုတ္ပိုးထားတယ္ဆိုတာက သံုးစြဲသူကို စြဲေဆာင္တာ မလွမပထုတ္ထားရင္ ဖက္နဲ႕ထုတ္ထားတယ္ ဆိုပါေတာ့ ဘယ္သူက ၀ယ္ခ်င္မွာလဲ… ေနာက္ၿပီး ပါ၀င္တဲ့ ပစၥည္းဆိုတာကလည္း ကိုယ္သိတာမွ မႈတ္တာ အဲမွာေရးထားတဲ့ ပါ၀င္ပစၥည္းအခ်ိဳးအစားအတိုင္း တထုပ္ခ်င္းစီ လိုက္ထည့္ႏိုင္ပါ့မလား… အားလံုးေရာသမေမႊထားၿပီးသားကိုမွ ပါကင္ထုတ္လိုက္တာေလ… ဒီအခ်ိဳးအစားအတိုင္း ရွိတယ္လို႕ ေသခ်ာတပ္အပ္ သိလို႔လား… ၿပီးေတာ့ ဆိုင္ေတြမွာ ေရာင္းမထြက္လို႕ ဘယ္ေလာက္ၾကာထားမွန္းလည္း မသိ… ေၾကာ္ျငာတိုင္း ေကာင္းတာမဟုတ္ဘူး… ၀ယ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားၿပီးမွ သံုးစြဲတာ ကိုယ့္မိသားစု က်န္းမာေရးကို ေစာင့္ေရွာက္ၿပီးသား ျဖစ္တာေပါ့”
“ရွင္ေျပာေတာ့လည္း ဟုတ္သလိုလိုပဲ”
“ဟုတ္တယ္ရွင့္ တီဗြီမွာ ေၾကာ္ျငာတိုင္း ေကာင္းတာမႈတ္ဘူး… တခ်ိဳ႕တေလ ေကာင္းေပမဲ့ တခ်ိဳ႕တေလ မေကာင္းျပန္ဘူး… ေကာင္းတယ္ဆိုၿပီး သံုးစြဲသူေတြလည္း မ်ားလာေရာ နာမည္ရသြားလို႕ အရည္အေသြးညံ့သြားေရာ… ဆပ္ျပာမႈန္႕ေတြ ၾကည့္ပါလား… သူတို႕ေျပာသလုိေကာင္းေတာ့ ေကာင္းပါရဲ႕ တခ်ိဳ႕တေလက် အရည္အေသြးည့ံသြားတယ္ေလ… တခါတရံမွာ ေၾကာ္ျငာမထားတဲ့ ပစၥည္းက ေၾကာ္ျငာထားတဲ့ ပစၥည္းထက္ ပိုၿပီးေကာင္းေနတတ္တယ္ေလ…”
“ေတာ္ေျပာမွပဲ က်ဴပ္သေဘာေပါက္ေတာ့တယ္…”
“ဘာပဲသံုးသံုး သန္႕ရွင္းလတ္ဆတ္တဲ့ အစားအစာေတြ သံုးစြဲသင့္တာေပါ့… အသင့္စား အစားအေသာက္သံုး ကုန္ပစၥည္းေတြမွာ ၾကာရွည္ခံေအာင္ ဓာတုေဗဒပစၥည္းေတြပါလို႔ အၿမဲ မစားသံုးသင့္ဘူးေလ… ၾကာရင္ ကိုယ့္က်န္းမာေရးပဲ ထိခိုက္မွာ”
“အေမ တေစ်းလံုး ပတ္ရွာလိုက္ရတာဗ်ာ… ထမင္းခ်ိဳင့္ထည့္ဖို႕ ေက်ာင္းေနာက္က်ေနၿပီဗ်”.
“သား ေစ်းျခင္းယူၿပီး အိမ္အရင္ျပန္ႏွင့္ အိမ္ေရာက္ရင္ ကန္စြန္းရြက္ဆိတ္ၿပီး ေရေဆးထားလိုက္ အေမ ၾကက္သြန္ျဖဴ ၀ယ္ၿပီး လာခဲ့မယ္”
ကေလးရဲ႕ ရႈံ႕တြစူပုပ္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာနဲ႕ ျပန္သြားတာကိုၾကည့္ရ႔င္း..

ရ႔င္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ

Monday, March 17, 2008

ေနေကာင္းၿပီ

တီတီခြန္ျမလႈိင္နဲ႕ ခြန္လင္းခ်စ္သူေရ ခုလို အႀကံေပးတာ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းပါ... ေျပာရရင္ေတာ့ မီးေလးရဲ႕ မေကာင္းတဲ့ အက်င့္ပဲ ေျပာရမလားပဲ... သူမ်ားနဲ႕မတူေအာင္ လုပ္ခ်င္တာေလ ယနဲ႕သတ္တာက အမ်ားတကာသံုးေနေတာ့ ပိုၿပီးထူးျခားေအာင္ ရနဲ႕သတ္သံုးတာေလး... -း ကို တျခားပံုစံသံုးသလိုေပါ့... မီးေလး စာေတြကို ယနဲ႕သတ္ၿပီး ေရးေပးပါ့မရ္ရွင္... ေနာက္မ်ားလည္း လိုအပ္တာရွိရင္ ေ၀ဖန္ေပးၾကဦးေနာ္...

မီးေလး တူမေလးကို ၀ိုင္းၿပီးေမးၾကတဲ့ စာဖတ္သူမ်ားကို အထူးပင္ေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္းႏွင့္ စာဖတ္သူတို႕၏ ၀ိုင္းဆုေတာင္းေပးမႈေၾကာင့္ ထူထူေထာင္ေထာင္ျဖစ္လာပါေၾကာင္း....
၄ရက္ေန႕က ေဆးရံုမွ ဆင္းခဲ့ပါေသာ္လည္း တေန႕တည္းႏွင့္ သတိလစ္ကာ ေလးႀကိမ္ေလာက္ တက္ေနခဲ့ပါေၾကာင္း...
ေဆးမ်ားေသာက္ေသာ္လည္း သိသိသာသာ တိုးတက္မႈမရွိပါေၾကာင္း...
ယခုအခါ သူငယ္နာဟု အမ်ားကေျပာၾကသျဖင့္ ျမန္မာဆရာႏွင့္ပါ တြဲ၍ ကုသေနရပါေၾကာင္း...
ပထမရက္ ကုသၿပီးသည့္ေနာက္ပိုင္းတြင္ သတိလစ္ၿပီး တက္ျခင္း မရွိေတာ့ပါေၾကာင္း...
မ်က္ေၾကာမွိတ္၍သာ အနည္းငယ္ တက္ျခင္းသာ ရွိေတာ့ပါသည္.....

အားလံုးကို ေက်းဇုူးတင္လ်က္

Wednesday, March 12, 2008

ႏႈတ္ခြန္းဆက္သျခင္း

သူငယ္ခ်င္းေတြဆီ လာမလည္ႏိုင္တာ အေတာ္ေတာင္ ၾကာေနပီပဲ... မီးေလး ခုလက္ရွိအလုပ္က ထြက္ၿပီး အိမ္မွာ အိပ္လိုက္ စားလိုက္ အနားယူေန တရ္ေလ... တကယ့္ကို ဇိမ္ပဲ... အဲလို မေနရတာလည္း ၾကာေနၿပီေလ... အိမ္မွာ အင္တာနက္သံုးလို႕ မရလို႕ အရင္လို သူငယ္ခ်င္းေတြဆီ ေန႕တိုင္း မလာျဖစ္ေတာ့ဘူးရွင့္... တကယ္ပါ လိမ္ေျပာပါဘူး... သူငယ္ခ်ငး္ေတြကို အရမ္းသတိရၿပီး လြမ္းေနတရ္... ဘေလာ့ဂ္ေလးကိုလည္း လြမ္းေနတရ္ရွင့္... ဘေလာ့ဂ္ေလးကို မႏႈတ္ဆက္ခ်င္လို႕ အားရင္အားသလိုေတာ့ ပို႕စ္ေတြတင္ဖို႕ စဥ္းစားထားတရ္... အင္တာနက္ဆိုင္က တင္ရတာ လြယ္တာမႈတ္ဖူး... ၀င္ေငြက ရွိေတာ့ဘူး ထြက္ေငြမ်ားရင္ ေမေမဆူလိမ့္မရ္ရွင့္... ဒီေန႕မနက္ေတာ့ ထီသည္ကားျဖတ္သြားရင္း သႀကၤန္သီခ်င္းဖြင့္သြားတာ သၾကၤန္ေတာင္ ေရာက္ေတာ့ မွာပါလားဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႕အတူ သူငယ္ခ်င္းေတြေရာ သၾကၤန္ဘာအစီအစဥ္ရွိလဲလို႕ သိခ်င္လာတရ္ေလ...

ဒါနဲ႕ ပို႕စ္တင္ၿပီး သၾကၤန္ဘာအစီအစဥ္ရွိလဲလို႕ သိခ်င္လို႕ မီးေလးဆီ လာတဲ့ ေဘာ္ေဘာ္ေတြအားလံုး ေျဖေပးၾကဦးေနာ္... မီးေလးက ဒီႏွစ္သၾကၤန္ကို မိသားစုနဲ႕ မႏၱေလးမွာက်ဖို႔ စီစဥ္ေနတရ္ရွင့္... မႏၱေလးေရာက္ရင္ မႏၱေလးဘေလာ့ဂ္ဂါေတြလည္း လိုက္ေခ်ာင္းရင္းေပါ့... ဟဲ...ဟဲ
ေပ်ာ္ရႊင္စြာ သႀကၤန္ပြဲဆင္ႏႊဲရင္း ႏွစ္သစ္ကို ႀကိဳဆိုၾကပါစို႕လား.........

ခုရက္ပိုင္းအတြင္း အိမ္မွာ ၀တၳဳေရးေနတရ္ရွင့္... ၿပီးရင္ အပိုင္းလိုက္ ပို႕စ္တင္ျဖစ္မွာမို႕ မၾကာခင္ လာမည္ ေမွ်ာ္

Thursday, March 6, 2008

ေမွ်ာ္လင့္ခြင့္မ်ားစြာ

“အန္တီေရ… အန္တီ”

“ေၾသာ္…ဘယ္သူမ်ားလဲလို႕ ကစ္ကစ္ကိုး ဘာကိစၥလဲကြဲ႕”

“ဟလို မီးေလးရွိလား အန္တီ”

“ရွိတရ္ လာထိုင္ေလ….. မီးေလးေရ ဒီမွာ ကစ္ကစ္ေရာက္ေနတရ္… ခဏထိုင္ဦးေနာ္ အန္တီ ေကာ္ဖီသြားေဖ်ာ္လိုက္ဦးမယ္…”

“ဟုတ္ကဲ့… အန္တီ”

“ဂြဒ္ေမာနင္း ကစ္ကစ္ မ်က္စိရြာလည္လာတရ္ေပါ့”

“မ်က္စိလည္လာတာ မဟုတ္ဘူး မရဲ႕ စကားစပါးေမႊးစူးလာတာ”

“ကဲ ဆိုစမ္းပါဦး… ဘာအထုပ္ရႈပ္လဲ”

“ဒီလို ဟလို မီးေလးရဲ႕ ေစာနက သူငယ္ခ်င္းတေယာက္နဲ႕ လမ္းထိပ္မွာေတြ႕တရ္”

“မ မွန္းလို႕ရၿပီ ကစ္ကစ္… အရည္မရ၊ အဖတ္မရ စကားႏိုင္လုလာၾကတရ္ေပါ့”

“အဲ… စကားႏိုင္လုလာတာေတာ့မွန္တရ္… ဒါေပမဲ့ အရည္ရ၊ အဖတ္ရ ဟလို မီးေလးရဲ႕”

“ဆိုစမ္းပါဦး”

“ကစ္ကစ္က ကုရာနတၳိေဆးမရွိေရာဂါက အိပ္အိုင္ဗြီလို႕ ေျပာတာ သူက အရင္ကရာ ကုရာနတၳိတဲ့ ခုမဟုတ္ဘူးေျပာတရ္… ကစ္ကစ္က အိပ္အိုင္ဗြီကုိ ေပ်ာက္ေအာင္ကုလို႕ရတဲ့ ေဆးမေပၚေသးဘူးလို႕ ေျပာလိုက္တရ္… သူက ကုလို႔ရေနၿပီဆို ျငင္းေနတရ္ေလ အဲတာ ဘယ္သူမွန္လဲလို႕ ဟလိုမီးေလးကို လာေမးတာ”

“စကားလည္း ေျပာၾက ေကာ္ဖီလည္းေသာက္ၾကေပါ့ အန္တီေစ်းသြားလိုက္ဦးမယ္ေနာ္”

“ဟုတ္ကဲ့”


“ဒီအေၾကာင္းေျပာရရင္ နည္းနည္းရွည္တရ္ညီမရဲ႕… ညီမသူငယ္ခ်င္းေျပာသလို ကုရာနတၳိေဆးမရွိ မဟုတ္ေတာ့ဘူးဆိုတာလည္း မွန္တယ္… ေပ်ာက္ေအာင္ကုလို႕ရတဲ့ေဆး မေပၚေသးဘူးဆိုတာလည္း မွန္တရ္…”

“ဘယ္လိုႀကီးလဲ ဟလိုမီးေလးရဲ႕”

“ေသခ်ာနားေထာင္ေနာ္… HIVပိုး ကူးစက္ခံရတိုင္း AIDS မျဖစ္ေသးပါဘူး… သက္ဆိုင္ရာဆရာ၀န္ေတြနဲ႕ျပၿပီး သူတို႕ညႊန္ၾကားတဲ့ေဆး ပိုးသတ္ေဆး SEPTRIN TAB ကို အၿမဲေသာက္ရတရ္… ကို္ယ္ခံအားက်ဆင္းတဲ့ေရာဂါမို႕ တျခားေရာဂါတြင္ မ၀င္ေရာက္ႏိုင္ေအာင္ ေသာက္ရတာျဖစ္တရ္… ဆရာ၀န္နဲ႕ Follow Up ျပရမရ္… ဆရာ၀န္က CD4 Count ကို စစ္ေဆးလို႕ အေကာင္အေရအတြက္ နည္းေနမွ Antiretro Theropy (ART)ကို စတိုက္တရ္… ”

“ART ေသာက္တဲ့ အဆင့္မေရာက္ေအာင္ ဘာေတြလုပ္ႏိုင္လဲ”

“တကိုယ္ရည္ သန္႕ရွင္းမႈရွိမရ္၊ သန္႕ရွင္းလတ္ဆတ္တဲ့ အစားအစာေတြစားမရ္၊ အိပ္ေရး ၀၀အိပ္မရ္၊ Behavior မေကာင္းတဲ့အက်င့္ အကာအကြယ္မဲ့ လိင္ဆက္ဆံတာတို႕၊ ေဆးထိုးအပ္ကို ရွယ္ယာလုပ္ၿပီး မူးယစ္ေဆးထိုးတာ၊ ေဆးလိပ္၊ အရက္ေသာက္ျခင္း ေရွာင္ၾကဥ္မရ္၊ က်န္းမာေရးကို ေသခ်ာေစာင့္ေရွာက္မရ္ဆိုရင္ ေရာဂါပိုးကို ထိန္းထားႏိုင္လို႕ သက္တမ္းကို ပိုရွည္ေစပါတရ္…ARTကလည္း ေရာဂါပိုးကို ေသေစႏိုင္တာ မဟုတ္ဘူး ထိန္းပဲထိန္းခ်ဳပ္ထားႏိုင္ပါတရ္ ဆက္လက္ မျပန္႕ပြားလို႕ သက္တမ္းကို ပို ပိုၿပီး ရွည္လာေစႏိုင္ပါတရ္”

“ART ေဆးေသာက္မယ္ဆိုရင္ တလကို ၆ေသာင္းေလာက္ကုန္က်ၿပီး တႏွစ္ကို ၇သိန္း ၂ေသာင္းကုန္က်မွာျဖစ္တရ္… ေဆးစေသာက္ၿပီဆိုရင္ေတာ့ ျဖတ္လို႕မရပါဘူး… အခ်ိန္မွန္ေသာက္ရတရ္… ပိုက္ဆံမတတ္ႏိုင္လို႕ ေသာက္ေနရာက ဆက္မေသာက္ေတာ့ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ပိုးေတြဟာ အျမန္ပ်ံ႕ပြားေစလို႕ ေသေစႏိုင္ပါတရ္… ျဖတ္လိုက္ေသာက္လိုက္ေသာက္မရ္ဆိုရင္လည္း ေသေစႏိုင္လို႕ ေဆးစတိုက္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ART Councelling လုပ္ၿပီးမွ စတိုက္ပါတရ္… လက္ရွိအသက္က ၃၀ဆိုပါေတာ့… အသက္ ၆၀ထိေနခ်င္တရ္ဆိုရင္ တႏွစ္ကို ၃သိန္း၆ေသာင္း ႏွစ္၃၀ကို ၁၀၈သိန္း တတ္ႏိုင္ပါ့မလား… ပိုက္ဆံခ်မ္းသာတဲ့သူအဖို႕ ပူပန္စရာမလိုေပမဲ့ ပိုက္္ဆံမတတ္ႏိုင္တဲ့သူေတြကို အခမဲ့ ေပးတဲ့ ေနရာေတြ ေပၚလာခဲ့တရ္… စေသာက္ၿပီဆိုတည္းက သူ႕မွာ သက္တမ္းေစ့ေနႏိုင္ၿပီ ျဖစ္လို႔ ေဆးကို အၿမဲေပးရပါတရ္… စင္တာတခုဆို အေယာက္ ေျခာက္ေထာင္ရွိလို႕ တျခား လူနာသစ္ေတြကို ေဆးအခမဲ့ထပ္မေပးႏိုင္ေတာ့တာေတြ ရွိတရ္… ဒါေပမဲ့ လူနာေဟာင္း ေျခာက္ေထာင္ကိုေတာ့ ဆက္ေပးေနတရ္… အစိုးရေဆးရံုအေနနဲ႕ ေ၀ဘာဂီေဆးရံုမွာ အခမဲ့ေပးပါတရ္… သူက လူနာသစ္ကိုပဲ ေပးတရ္လို႕ေတာ့ သိရတရ္… ေဆးက ေစ်းႀကီးလို႕ အျခား စင္တာေတြမွာ အခမဲ့ခ်မေပးႏိုင္ေသးဘူး ညီမရဲ႕… အခ်ိဳ႕က တဦးခ်င္း အလွဴရွင္ေတြ ေပၚေပါက္လာလို႕ အဆင္ေျပသြားတာေတြ ေတြ႕လာရတရ္… အခ်ိဳ႕ တတ္ႏိုင္တဲ့သူေတြကေတာ့ အျပင္မွာ ၀ယ္ေသာက္ၾကတရ္…”

“ကေလးေတြ စကားေျပာေနလိုက္ၾကတာ ေကာ္ဖီေတြေတာင္ ေအးေနၿပီ”

“စိတ္၀င္စားလို႕ ေသာက္ဖို႔ေမ့သြားတာ အန္တီရဲ႕”

“ေသခ်ာမွတ္ထားေနာ္ ညီမ… ညီမမွတ္ထားရံုတင္မကဘူး တျခားသူေတြကိုလည္း ျဖန္႕ေ၀ေပးႏိုင္ရင္ေတာ့ တဦးစကားကတဆင့္ တဦးဆင့္ပြားၿပီး ေ၀ဒနာရွင္ေတြဟာ သူတို႕အတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခြင့္မ်ားစြာ ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ၾကမွာပါ…”

“ဟလို မီးေလး ဘယ္သြားဖို႕ရွိေသးလဲ ကစ္ကစ္ကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ရွင္းျပေပးလို႕ ေက်းဇူးတင္တဲ့အေနနဲ႕ မုန္႔၀ယ္ေကၽြးမရ္”

“ေတာ္ပါၿပီ ကစ္ကစ္ရယ္ ညီမကတဆင့္ လက္ဆင့္ကမ္းႏိုင္မယ္ဆိုရင္ ေက်နပ္ပါၿပီ… ဟလိုမီးေလးလည္း မအားေသးဘူးကြဲ႕ Intermediate Counselling သင္တန္း တက္ေနရတရ္… ၇ရက္ေန႕မွၿပီးမွာ ေနာက္ၾကံဳေတာ့မွကြယ္”

ဟလို မီးေလးကို ႏႈတ္ဆက္ထြက္ခြာသြားတဲ့ ကစ္ကစ္ေနာက္ေၾကာကိုၾကည့္ရင္း ေ၀ဒနာရွင္ေတြဆီ ဒီသတင္းေလးေရာက္သြားပါေစလို႕ ေမွ်ာ္လင့္ရင္း……

Thursday, February 28, 2008

စကား၀ိုင္း

မီးေလး ေကာင္ဆယ္လင္းလုပ္တယ္ဆိုတာ ဘာကိုေျပာတာလဲ ?
ေကာင္ဆယ္လင္းဆိုတာ ျမန္မာလိုေတာ့ တိုက္ရိုက္အတိက်ေတာ့ ဘာသာမျပန္ႏိုင္ေသးဘူး သဲေလးရဲ႕... ဒါေပသိ ႏွစ္သိမ့္ေဆြးေႏြးပညာေပးလို႕ေတာ့ ေခါင္းစဥ္တပ္ၾကတရ္ကြ...

ဒါဆိို ျပႆနာေတြကို ေျဖရွင္းေပးတာေပါ့ ?
အဲလိုလည္း မဟုတ္ေသးဘူး သဲေလးရဲ႕... ခုမီးေလးတို႕ တက္တဲ့ VCCT Counselling ဆိုတာ HIV/AIDSနဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ Voluntary Confident Counselling & Testing ကိုယ့္ကိုယ္ကို ယံုၾကည္မႈရွိလာေစရန္၊ ကိုယ္တိုင္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လာႏိုင္ၿပီး မိမိဆႏၵအေလ်ာက္ ေသြးစစ္ျခင္းကိုေခၚတာသဲရဲ႕.... ျပႆနာကုိ ေျဖရွင္း ေပးတရ္ဆိုတာထက္ ျပႆနာကို သံုးသပ္ႏိုင္ေအာင္ ႏွစ္သိမ့္ေဆြးေႏြးေပးတရ္လို႕ သံုးရင္ ပိုမွန္တရ္ကြ...

ဘာကိုၾကည့္ၿပီး ေကာင္ဆယ္လင္းလို႕ သတ္မွတ္တာလဲ ?
အင္း... ေျပာမယ္ဆို အပိုင္းေလးပိုင္းရွိတယ္ကြ... ကလိုင္းရင့္လာတရ္ဆို ျပႆနာရွိလို႕လာတာေလ ကိုက ကလိုင္းရင့္ခံစားေနရတဲ့ စိတ္ခံစားခ်က္ေပၚမူတည္ၿပီး ေျဖရွင္းေပးမွာလား ဒါမွမဟုတ္ ျပႆနာကို ေျဖရွင္းေပး မွာလားဆိုတဲ့ အခ်က္ေတြေပၚ မူတည္တရ္... ဥမပါ အဲေလ ဥပမာ ဆိုၾကပါစို႕ လူတဦးက အေၾကြးေတြ ယူထားတရ္၊ ခုခ်ိန္မွာ ျပန္မဆပ္ႏိုင္ဘူး၊ ေၾကြးရွင္ကလည္း ျပန္မဆပ္ရင္ တရားစြဲေတာ့မယ္ဆိုရင္ ဘယ္လို ေျဖရွင္းၾကမလဲ... စိတ္ဖိစီးမႈေတြမ်ားေနတဲ့ လူကို စိတ္သက္သာရာရေအာင္ ေျဖရွင္းမွာလား... ဒါမွမဟုတ္ အေၾကြးဘယ္လိုဆပ္ရမလဲဆိုတာ ေျဖရွင္းမွာလား...

အဲမွာ အပိုင္းေလးပိုင္းကြဲသြားတရ္
၁. ျပႆနာကို အဓိကထားမရ္ အျခားလူကို ေျဖရွင္းခိုင္းမယ္ဆိုရင္ ေျပာဆိုကူညီတရ္လို႕ ေခၚတရ္ ေကာင္ဆယ္လင္း မဟုတ္ဘူး။
ကလိုင္းရင့္က အမ်ိဳးသမီးဆိုပါစို႕...
ေကာင္ဆယ္လာ - အမတို႕ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြထဲမွာ ပိုက္ဆံအသင့္အတင့္ရွိတဲ့လူရွိလား။
ကလိုင္းရင့္ - ဦးေလးတေယာက္ေတာ့ရွိတရ္။
ေကာင္ဆယ္လာ - ဒါဆို ဦးေလးကို အက်ိဳးအေၾကာင္းေျပာျပၾကည့္ၿပီး ေငြေခ်းၾကည့္လိုက္ပါလား။
ကလိုင္းရင့္ - ကၽြန္မဦးေလးကို ေျပာၾကည့္လိုက္မရ္ေလ။
ကလိုင္းရင့္က ျပန္သြားတရ္ ဒါေပမဲ့ ျပႆနာကို ကလိုင္းရင့္ ဦးေလးကို ေျဖရွင္းၾကည့္ဖို႕ေျပာလို႕ ေျပာဆိုကူညီတဲ့ အပိုင္းကို ေရာက္သြားတရ္...

၂. ျပႆနာကို အဓိကထားၿပီး ကာယကံကိုယ္တိုင္ ေျဖရွင္းခိုင္းမယ္ဆိုရင္ အၾကံဥာဏ္ေပးတဲ့ အပိုင္းကို ေရာက္ပါတရ္။
ေကာင္ဆယ္လာ - အမမွာ ပိုက္ဆံမရွိရင္ ပစၥည္းေလး ဘာေလး မရွိဘူးလား
ကလိုင္းရင့္ - မူးရင္ေတာင္ ရႈစရာမရွိပါဘူး ဆရာမရယ္၊ မဂၤလာေဆာင္တုန္းက ခန္း၀င္ပစၥည္းအေနနဲ႕ ေပးလုိက္တဲ့ ေဟာနားကပ္ပဲရွိတရ္။
ေကာင္ဆယ္လာ - ဒါဆို အဲနားကပ္ကို ေပါင္ၿပီး အေၾကြးဆပ္လိုက္ေပါ့။ ေနာက္ကိုယ္အဆင္ေျပမွ တျဖည္းျဖည္း ခ်င္း ျပန္ေရြးေပါ့။
ကလိုင္းရင့္ - အင္းေလ ဒီလုိမွ မလုပ္လည္း မရႏိုင္တာကိုး။ ဒီေတာ့ ေပါင္ရေတာ့မွာေပါ့။
ကလိုင္းရင့္ျပန္သြားတရ္႕အခ်ိန္မွာ ျပႆနာရွင္းသြားတရ္ေျပာႏိုင္ေပမဲ့ သူကုိယ္တိုင္ဆံုးျဖတ္တာလား ဆိုေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ္အၾကံေပးလို႔ သူလုပ္မွာ ဒါေၾကာင့္ အႀကံဥာဏ္ေပးတရ္ဆိုတဲ့ အပိုင္းပဲေရာက္တယ္၊ ေကာင္ဆယ္လင္းကုိ ပီပီျပင္ျပင္ မလုပ္ႏိုင္ဘူး။

၃. လူကို အဓိကထားၿပီး အျခားလူကို ေျဖရွင္းခိုင္းမယ္ဆိုရင္ ၾကိဳးကိုင္ေျဖရွင္းတရ္လို႕ ေခၚတရ္။
ေကာင္ဆယ္လာ - အမခု ဘယ္လိုခံစားေနရလဲ
ကလိုင္းရင့္ - စားလို႕လည္း မ၀င္ဘူး၊ အိပ္လို႕လည္း မေပ်ာ္ဘူး၊ အိပ္ေပ်ာ္ျပန္ရင္လညး္ အိပ္မက္ဆိုးေတြ မက္ၿပီး ခဏခဏလန္႕လန္႕ႏိုးတရ္။ ခုတေလာ ဒီကိစၥအတြက္ကိုပဲ စိတ္ေသာကမ်ားေနရတယ္ ဆရာမရယ္။ ေကာင္ဆယ္လာ - အမမွာ ေၾကြးရွင္ေတြကို နားေပါက္ေအာင္ ေျပာႏုိင္တဲ့ လူေလးဘာေလး မရွိဘူးလား။
ကလိုင္းရင့္ - ေဒၚႀကီးေတာ့ ရွိတရ္
ေကာင္ဆယ္လာ - ဒါဆို ေဒၚၾကီးကတဆင့္ ထပ္ေစာင့္ေပးဖို႕ ေၾကြးရွင္ေတြကို ေျပာခိုင္းလိုက္ပါလား။
ကလိုင္းရင့္ - ဆရာမေျပာသလို ကၽြန္မေဒၚႀကီးကို သြားေျပာခုိင္းေတာ့မယ္။
ကလိုင္းရင့္ျပန္သြားတရ္႕အခ်ိန္မွာ ျပႆနာေတာ့ မရွင္းႏိုင္ေပမဲ့ စိတ္သက္သာရာေတာ့ ရသြားတရ္... သူကိုယ္တိုင္ မရွင္းတဲ့အတြက္ ၾကိဳးကိုင္ေျဖရွင္းတဲ့ အပိုင္းပဲေရာက္တယ္၊ ေကာင္ဆယ္လင္းကုိ ပီပီျပင္ျပင္ မလုပ္ႏိုင္ေသးဘူး။

၄. လူကို အဓိကထားၿပီး မိမိကုိယ္တိုင္ ေျဖရွင္းမယ္ဆိုရင္ ႏွစ္သိမ့္ေဆြးေႏြးတရ္လို႕ ေခၚတဲ့ ေကာင္ဆယ္လင္း အပိုင္းပါ။
ေကာင္ဆယ္လာ - အမခု ဘယ္လိုခံစားေနရလဲ
ကလိုင္းရင့္ - စားလို႕လည္း မ၀င္ဘူး၊ အိပ္လို႕လည္း မေပ်ာ္ဘူး၊ အိပ္ေပ်ာ္ျပန္ရင္လညး္ အိပ္မက္ဆိုးေတြ မက္ၿပီး ခဏခဏလန္႕လန္႕ႏိုးတရ္။ ခုတေလာ ဒီကိစၥအတြက္ကိုပဲ စိတ္ေသာကမ်ားေနရတယ္ ဆရာမရယ္။ ေကာင္ဆယ္လာ - အမမွာ ေၾကြးရွင္ေတြကို နားေပါက္ေအာင္ ေျပာႏုိင္တဲ့ လူေလးဘာေလး မရွိဘူးလား။
ကလိုင္းရင့္ - ေဒၚႀကီးေတာ့ ရွိတရ္။ သူက ေၾကြးရွင္ေတြနဲ႕ ရင္းႏွီးေတာ့ သူ႕ကို သြားေျပာခိုင္းရင္ေတာ့ ရႏိုင္တရ္။
ေကာင္ဆယ္လာ - ပိုက္ဆံကိစၥကို ေျဖရွင္းဖို႕အတြက္ အမဘယ္လိုလုပ္မလဲ။
ကလိုင္းရင့္ - ေျပလည္သြားရင္ေတာ့ အေကာင္းဆံုးေပါ့ဆရာမရယ္။ ကၽြန္မရပ္ကြက္ထဲမွာ အ၀တ္ေလွ်ာ္ရင္ ေတာ့ ပိုက္ဆံစုမိမယ္။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္မအဲလိုလုပ္ရမွာ ရွက္တယ္ ဆရာမရဲ႕။
ေကာင္ဆယ္လာ - အ၀တ္ေလွ်ာ္တာ ရွက္စရာမဟုတ္ဘူး အမရဲ႕။ သမာအာဇီ၀နဲ႕လုပ္တဲ့ ဘယ္အလုပ္ကိုမဆို လုပ္ကိုင္စားေသာက္တဲ့ သူမွန္သမွ် ရွက္စရာမလိုဘူးေလ အမရဲ႕။ တကယ္ရွက္ရမွာက သူမ်ားပစၥည္းခိုးတဲ့သူ၊ မဟုတ္တာမွန္သမွ်လုပ္တဲ့သူေတြသာ ရွက္ရမွာ။
ကလိုင္းရင့္ - အမေျပာတာမွန္ပါတရ္။ ကၽြန္မပိုက္ဆံျမန္ျမန္ျပန္ဆပ္ႏိုင္ဖို႕ အ၀တ္ပဲလိုက္ေလွ်ာက္ေတာ့မယ္ အမရယ္။
ကလိုင္းရင့္ျပန္သြားတရ္႕အခ်ိန္မွာ ျပႆနာကိုလည္း ေျဖရွင္းႏိုင္မရ္ စိတ္သက္သာရာလည္း ရသြားတရ္... သူကိုယ္တိုင္လည္း ေျဖရွင္းတရ္။ သူ႕ေခါင္းထဲမွာရွိၿပီးသား ရုတ္တရက္ဆိုေတာ့ မစဥ္းစားႏိုင္တာ ကိုယ္က သူစဥ္းစားလာႏိုင္ေအာင္ ေမးခြန္းေလးေတြေမးမယ္၊ သူေျပာတာကို စိတ္၀င္တစားနားေထာင္ေပးမယ္၊ အေကာင္း အဆိုးေလးေတြ ေျပာျပမယ္၊ ကလိုင္းရင့္က သူ႕ဘာသာသူ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ၿပီး ျပန္သြားမွသာ ေကာင္ဆယ္လင္းျဖစ္တယ္လို႕ ေျပာလို႔ရပါတရ္။

ခုဒီျဖစ္ရပ္ေပၚမွာေရးထားတာက ေကာင္ဆယ္လင္းကို တိုတိုနဲ႕ေပၚလြင္ေအာင္ေရးျခင္းျဖစ္ပါတရ္။ ဒီအေပၚမွာ မွားတာေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနႏိုင္ပါတရ္။ ေနာက္မ်ားမွ HIV/AIDSေရာဂါနဲ႕ ေကာင္ဆယ္လင္းကို ပို႕စ္တင္ ေပးပါ့မရ္။