Pages

Showing posts with label ဘာသာေရး. Show all posts
Showing posts with label ဘာသာေရး. Show all posts

Tuesday, February 23, 2010

သံေ၀ဂ

ေသရြာကာလ၊ ေရာက္ၾကေသာအခါ
ကိုယ့္ေနာက္ကိုကား၊ ဘာမ်ားပါမွာ
ပစၥည္းစုစု၊ တစ္ခုမပါ
ကိုယ္ျပဳထား ကံမ်ားပါမည္သာ။

အထုပ္ကေလး တစ္ျပင္ျပင္
ကိုယ့္ေနာက္ပါမည္ထင္
အထုပ္ရွင္ ေသလို႕သြား
က်န္တဲ့သူေတြ ေ၀လို႕စား
အထုပ္ရွင္မွာ အလကား
ဘာကမွလည္း ပါမသြား
ေသရြာက်ေတာ့ အပါယ္လား
နိဗၺာန္ေရာက္ဖို႕ အခက္သား။  ။
(တိပိဋကဓရဆရာေတာ္ ဦးေကာသလႅ)

မွတ္ခ်က္ - ေမတၱာရွင္(ေရႊျပည္သာ)၏ ေထရ၀ါဒမွတ္ေက်ာက္ စာအုပ္မွ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ေသာ သံေ၀ဂလကၤာ

Friday, November 23, 2007

ကထိန္အာနိသင္ငါးမ်ိဳး...

ေရွ႕မွာ ကထိန္အေၾကာင္းသိေကာင္းစရာ ဆိုတဲ့ပို႕စ္ေလး အလြမ္းအိမ္အတြက္ ေရးခဲ့ေပးဖူးပါတရ္။ ယခုကေတာ့ စာဖတ္သူေတြရဲ႕ ေတာင္းဆိုခ်က္နဲ႕ ေနာက္ဆက္တြဲ ကထိန္အာနိသင္ငါးပါးကို ဆက္လက္ေရးသား ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္ပါတရ္။ ကထိန္ခင္းျခင္းေၾကာင့္ ရရွိႏုိင္ေသာအက်ိဳးတရားမ်ားကို “ကထိန္အာနိသင္”လို႕ ေခၚပါတရ္။ ၄င္း အာနိသင္ကို ပုရိမ၀ါကပ္၍ ပထမ၀ါကၽြတ္ၿပီးတဲ့ ရဟန္းတိုင္း ကထိန္ခင္းၿပီး ရရွိခံစားပိုင္ခြင့္ရွိပါတရ္။ ၄င္းအာနိသင္ မ်ားကေတာ့ -
၁။ အနာမႏၱစာရ
၂။ အသမာဒါနစာရ
၃။ ယာ၀ဒတၳစီ၀ရ
၄။ ဂဏ ေဘာဇန
၅။ ေယာ စ တတၳ စီ၀ရုပၸါဒ တို႕ပဲျဖစ္ပါတရ္။


၁။ အနာမႏၱစာရ - ဒါယကာ၊ ဒါယိကာမတို႕က ရဟန္း၊ သံဃာေတာ္တို႕အား “ထမင္းစားၾကြပါ၊ မုန္႕စားၾကြပါ” စသျဖင့္ သာသနာေတာ္ေ၀ါဟာရနဲ႕ မအပ္စပ္တဲ့စကားတို႕ျဖင့္ ဆြမ္းစားဖိတ္မန္ခဲ့ေသာ္ အနီးရွိ ရဟန္းတို႕ကို မပန္ၾကား၊ မေျပာဆိုဘဲ၊ ၿမိဳ႕ထဲ၊ ရြာထဲသို႕ ၾကြသြားႏိုင္ျခင္း။
(ကထိန္ခင္းၿပီး၍သာ သြားႏိုင္ခြင့္ရွိျခင္းျဖစ္ပါတရ္။ ကထိန္မခင္းရေသးပဲ အသိေပး၊ ေျပာဆိုပန္ၾကားျခင္း မရွိဘဲ ၾကြသြားပါက ပါစိတ္အာပတ္ သင့္ပါတရ္။ ကထိန္အာနိသင္ ရလွ်င္ ပါစိတ္အာပတ္ မသင့္ေတာ့ပါ)

၂။ အသမာဒါနစာရ - တိစီ၀ရိတ္ အဓိဠာန္တင္ထားေသာသကၤန္းကို သြားေလရာ မယူေဆာင္ဘဲ သြားလိုရာသို႕ လွည့္ပတ္သြားလာႏိုင္ျခင္း၊ ၄င္းသကၤန္းႏွင့္ ညစဥ္ အနီးအနား၌ မေဆာင္ထားဘဲ ညဥ့္ကင္း၍ ေနႏိုင္ျခင္း
(ကထိန္အာနိသင္မရခဲ့လွ်င္ ထိုသကၤန္းႏွင့္ ညဥ့္ကင္း၍မရပါ။ ထိုသို႕ေနခဲ့လွ်င္ နိႆဂၢိပါစိတ္ အာပတ္သင့္ပါ တရ္။ ကထိန္အာနိသင္ရလွ်င္ ညဥ့္ကင္းေသာ္လည္း အာပတ္ မသင့္ေတာ့ပါ)

၃။ ယာ၀ဒတၳစီ၀ရ - ရရွိသမွ် သကၤန္းတို႕အား အဓိဌာန္ ၀ကပၸနာမျပဳဘဲ အလိုရွိသလို ထားရွိသံုးေဆာင္ႏိုင္ျခင္း။
(ကထိန္အာနိသင္မရခဲ့လွ်င္ အဓိဌာန္ သကပၸနာမျပဳဘဲ သံုးစြဲပါက နိႆဂၢိပါစိတ္ အာပတ္သင့္ပါတရ္။ ကထိန္ အာနိသင္ရလွ်င္ အဓိဌာန္ သကပၸနာမျပဳဘဲ သံုးစြဲေသာ္လည္း အာပတ္မသင့္ေတာ့ပါ)

၄။ ဂဏေဘာဇန - မအပ္စပ္ေသာ ေတာင္းခံျခင္း၊ ဖိတ္မန္ျခင္းမ်ိဳးျဖင့္ ေတာင္းခံပင့္ဖိတ္အပ္ေသာဆြမ္းျဖစ္ လ်က္ ေလးပါးႏွင့္ အထက္လြန္၍ စုေပါင္းခံယူ စားသံုးႏိုင္ျခင္း။
(ကထိန္အာနိသင္မရခဲ့လွ်င္ ထိုသို႕ မအပ္စပ္ေသာ ဆြမ္းကို စုေပါင္းခံယူ စားသံုးပါက သုဒၶပါစိတ္ အာပတ္ သင့္ပါတရ္။ ကထိန္ အာနိသင္ရသျဖင့္ သုဒၶပါစိတ္ အာပတ္မသင့္ေတာ့ပါ)

၅။ ေယာ စတတၳ စီ၀ရုပၸါဒ - ကထိန္ခင္းရာေက်ာင္းတိုက္၌ ျဖစ္ေပၚရရွိလာသမွ် သကၤန္းတို႕ကိုကထိန္အာနိသင္ ရေသာ ရဟန္း၊ သံဃာေတာ္တို႔သာ သံုးစြဲခြင့္ရႏိုင္ျခင္းတို႕ ျဖစ္ပါတရ္။

ကထိန္ခင္းလိုက္သျဖင့္ ရရွိႏိုင္ေသာ အက်ိဳးငါးပါးတို႕ကို ကထိန္ခင္းေသာ ရဟန္းႏွင့္ ႏႈတ္ျမြက္ သာဓု အႏုေမာဒနာျပဳေသာ ရဟန္းတို႔သာ ရယူခံစားခြင့္ရွိၾကပါတရ္။ ခံစားႏိုင္ခြင့္ကာလကေတာ့ ကထိန္ခင္းသည့္ ေန႕မွစ၍ တေပါင္းလျပည့္ေန႕အထိျဖစ္ပါတရ္။

Monday, November 12, 2007

ကထိန္အေၾကာင္း တေစ့တေစာင္း

ခ်စ္ညီမေလး အလြမ္းအိမ္က မီးေလး စီပံုးမွာ ကထိန္ခင္းလို႕ မရဘူးဆိုတာ လာေမးထားေတာ့ မီးေလးသိသမွ်၊ ဖတ္သမွ်ေတြနဲ႕ ဦးေဏွာက္ထဲက ညစ္ထုတ္၊ စာအုပ္ေတြရွာၿပီး ေရးေပးလိုက္ပါတယ္ ညီမေရ။ အရွင္အာစာရာ လကၤာရေရးသားေတာ္မူတဲ့ ကထိန္အေၾကာင္း သိေကာင္းစရာမ်ားထ ဲစာအုပ္မ်ားထဲမွာ ေကာက္ႏုတ္ေရးသားထားပါတယ္။

ေဂါတမဘုရားလက္ထက္ေတာ္၌ ပါေ၀ယ်တိုင္းသားျဖစ္ၾကေသာ ဘဒၵ၀ဂၢီညီေနာင္ သံုးက်ိပ္တို႕ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ခြင့္ျပဳေတာ္မ ူခဲ့ျခင္းျဖစ္တယ္လို႕ သိရွိခဲ့ပါတယ္။ ထိုညီေနာင္သံုးက်ိပ္တို႕သည္ သာသနာ၌ ထင္ရွားေသာ စစ္ဘုရင္ “ပေသနဒီ ေကာသလ” မင္းႀကီးနွင့္ ညီအစ္ကို ေတာ္စပ္ၾကသူမ်ား ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဗုဒၶျမတ္စြာ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူခါစ ဗာရာဏသီျပည္မွ “ဥရုေ၀လ” ေတာအုပ္သို႕ ၾကြေတာ္မူရာ တစ္ခုေသာ ေတာအုပ္၀ယ္ မိန္းမေပ်ာက္ ရွာေဖြစဥ္ ဘုရားရွင္ႏွင့္ေတြ႕၍ ဧဟိဘိကၡဳရဟန္းျဖစ္ကာ တရားထူး ရခဲ့ၾကသူမ်ားလည္း ျဖစ္ၾကပါတယ္။

ထိုရဟန္းသံုးက်ိပ္တို႔သည္ ပါ၀ါၿမိဳ႕မွ သာ၀တၳိၿမိဳ႕သို႕ ဘုရားရွင္အား ဖူးေျမာ္ရန္လာရာ ၀ါဆိုအမီ မေရာက္ႏိုင္ခဲ့ၾကသျဖင့္ သာေကတၿမိဳ႕၌ ၀ါကပ္၀ါဆိုခဲ့ၾကရေလသည္။ ၀ါလကင္းလြတ္ သီတင္းကၽြတ္၍ ပ၀ါရဏာျပဳၿပီးေသာအခါ သာ၀တၳိသို႕ ဆက္လက္ၾကြခ်ီေတာ္ မူၾကရာတြင္ ၆ယူဇနာ(၄၂မိုင္ခန္႕) ေ၀းကြာပါတယ္။ လမ္းခရီး၌ မိုးသည္းထန္စြာ ရြာသြန္းလာသျဖင့္ ေရ၊ ရႊံ႕ညႊန္တို႕ျဖင့္ စိုစြတ္လ်က္ ဘုရားရွင္အား ဖူးေျမာ္ၾကရပါတယ္။ ကထိန္အာနိသင္ငါးမ်ိဳးအနက္ “အသမာဒါန စာရ” အက်ိဳးဟုေခၚေသာ သကၤန္းသံုးထည္လံုးကို ေဆာင္ယူဖြယ္မလိုျခင္း လြတ္လပ္ခြင့္ရသျဖင့္ ဘဒၵ၀ဂၢီရဟန္းမ်ားဟာ ခုလိုဒုကၡမ်ိဳးကို မေတြ႕ၾကံဳႏိုင္ေတာ့ေပ။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ခြင့္မျပဳရေသးေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ား ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ၾကရ သည္ကို ေျမာ္ျမင္ေတာ္မူကာ ပထမ၀ါ(ပုရိမ၀ါ)ကၽြတ္ၿပီးေသာ ရဟန္းတို႕အား အက်ိဳးငါးမ်ိဳးကိုျပ၍ ကထိန္ခင္းရန္ ခြင့္ျပဳေတာ္မူခဲ့ပါသည္။

ကထိန္ခင္းလိုက္သျဖင့္ ရရွိႏိုင္ေသာ အက်ိဳးအာနိသင္ငါးပါးကို ကထိန္ခင္းေသာရဟန္းႏွင့္ ႏႈတ္ျမြက္ သာဓုအႏုေမာဒနာျပဳေသာ ရဟန္းတို႕သည္ ကထိန္ခင္းေသာေန႕မွစၿပီး တေပါင္းလျပည့္ေန႕တိုင္ေအာင္ ရယူခံစားႏိုင္ခြင့္ရွိၾကပါတယ္။ ကထိန္ခင္းႏိုင္ခြင့္ကို သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေက်ာ္ (၁)ရက္ေန႕မွ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႕အထိ တစ္လအတြင္းသာ ခင္းခြင့္ ရွိပါတယ္။ မီးေလးတို႕ အခုအခါမွာ ကထိန္ ခင္းတယ္လို႕ ေျပာဆိုေနၾကသည္မွာ အမွန္မဟုတ္ပါ။ ဒါယိကာ၊ ဒါယိကာမတို႕ အေနျဖင့္ ကထိန္မခင္းႏိုင္။ ကထိန္ခင္းဖို႕အတြက္ ရဟန္းတို႕အား သကၤန္းကို ေပးလွဴသူမွ်သာ ျဖစ္ႏိုင္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အမ်ားစု ကေတာ့ ဒီႏွစ္ေတာ့ ဘယ္ေက်ာင္းမွာ ကထိန္ခင္းမွာ ဘယ္ေလာက္ေလာက္ကုန္မွာဟု ၾကြား၀ါသည္ျဖစ္ေစ၊ သူတပါးအား ေျပာျပသည္ျဖစ္ေစ၊ ကိုယ္ေကာင္းမႈကုသိုလ္ ဘယ္လိုလုပ္ေၾကာင္း တျခားသူအား ေျပာျပခဲ့ ပါလွ်င္ ကုသိုလ္အားလံုး ပ်က္ျပယ္တတ္ပါတယ္။

အလြမ္းအိမ္ေမးသလို ကထိန္မခင္းႏိုင္ေသာ ရဟန္း၊ သံဃာမ်ားဟာ
  • ပထမ၀ါမဆိုရေသးသူ
  • ၀ါက်ိဳး၀ါျပတ္သူ
  • ပစၦိမ၀ါကပ္သူ (ဒုတိယ၀ါဆို၊ ၀ါကပ္သူ)ႏွင့္
  • အျခား ေက်ာင္းတိုက္၌ ေနေသာသူမ်ားသာ ကထိန္အာနိသင္ငါးပါးကို မရရွိႏိုင္ပါ။
ထိုသုိ႕မဟုတ္လွ်င္ ကထိန္မခင္းေသာ္လည္း ကထိန္ကာလတြင္ အာနိသင္ငါးပါးထဲမွ ဒုတိယေျမာက္ျဖစ္ေသာ “အသမာဒါန စာရ”မွ လြဲ၍ က်န္ေလးပါးကို ရရွိႏိုင္စြမ္းရွိပါတယ္။ ရဟန္းမ်ားဟာ ၀ါဆိုသည့္ေက်ာင္းတိုက္မွ ၀ါကၽြတ္ကာလအထိ ညအိပ္ညေန အျပင္ထြက္ခြင့္မရွိပါဘူး။ အရမ္းအေရးႀကီးေသာ ကိစၥႏွင့္ မျဖစ္မေန သြားရမည့္ ဆိုခဲ့လွ်င္ပင္ ေက်ာင္းတိုက္၏ ခြင့္ျပဳခ်က္ျဖင့္ ၀ါပန္ၿပီးမွသာ သြားခြင့္ရွိပါတယ္။ ၀ါပန္ၿပီး ညအိပ္ ညေနသြားခဲ့လွ်င္လည္း အမ်ားဆံုး ၇ရက္သာ(မေသခ်ာပါ) သြားခြင့္ရွိၿပီး ထပ္ၿပီးေနရမည္ဆိုလွ်င္ မိမိေနေသာ ေက်ာင္းတိုက္သို႕ ျပန္၍မရသိ အရပ္ျဖစ္ခဲ့လွ်င္ နီးစပ္ရာ ေက်ာင္းတိုက္၌ ထပ္ၿပီး ၀ါပန္ရပါတယ္။ ထိုသို႕ေသာ ရဟန္း၊ သံဃာမ်ားကို ၀ါက်ိဳးသည္ဟု မေခၚပါ။

ခ်စ္ညီမေလးေရ ဒီေလာက္နဲ႕ ခဏနားထားမယ္ေနာ္... ေနာက္မွ ကထိန္အာနိသင္ ငါးမ်ိဳးကို ထပ္တင္ေပးပါမယ္...

Saturday, November 10, 2007

ကထိန္ပြဲက်င္းပၾကရာ၀ယ္

သီတင္းကၽြတ္ၿပီးေနာက္ ယခုလမွာဆိုလွ်င္ လမ္းတိုင္း လမ္းတိုင္း၊ ရပ္ကြက္တိုင္း ရပ္ကြက္တုိင္းတြင္ ပေဒသာပင္မ်ား သီးျခင္းျဖင့္ မဟာဘံုကထိန္ပြဲက်င္းပလ်က္ ကထိန္မ်ားခင္းလ်က္ရွိပါသည္။ ပေဒသာပင္ သီးၾကရာ၀ယ္ အဆိုး၀ါးဆံုးတစ္ခုမွာ ၀တၳဴ(ပိုက္ဆံ)မ်ားအား ပံုစံအမ်ိဳးမ်ိဳး ပံုေဖာ္၍ သီးၾကျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ မီးေလးတို႕ အပါအ၀င္ေပါ့ လမ္းေတြမွာ ၄င္းတို႕ရဲ႕ ပေဒသာပင္ကို လွေစခ်င္ၾကတဲ့အတြက္ ပံုအမ်ိဳးမ်ိဳး ေဖာ္ထားတဲ့ ပိုက္ဆံေတြကို ၀ယ္ၾက၊ ကိုယ္တိုင္ျပဳလုပ္ၾက၍ သီးၾကပါတယ္။
မီးေလးတို႕ ကိုးကြယ္တဲ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကို ကထိန္ခင္းၿပီး ေနာက္ေန႕ေရာက္သြားခ်ိန္မွာေတာ့ ဥဴးပဇင္းမ်ား၊ သီလရွင္ဆရာေလးမ်ား၊ ေက်ာင္းသားေလးမ်ားအားလံုး စားပြဲခံုေတြနဲ႕ ပတ္ပတ္လည္၀ုိင္းထိုင္ၾကၿပီး ေရဇလံု အႀကီးႀကီးထဲမွာ ခုနက ေျပာခဲ့တဲ့ ပံုေဖာ္ထားတဲ့ ပိုက္ဆံေတြကို ေရစိမ္ထားၿပီး ေရ၀သြားမွ ခြာေနၾကရတာကို ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။ မီးေလးေတာင္ လုပ္အား၀င္ေပးရင္းေတြးမိတာက ေနာင္ဆို ခုလိုမ်ိဳးေတြ ၀ယ္မသီး ေတာ့ဘူးလို႕ သံဓိဌာန္ခ်ခဲ့တယ္။ နီးစပ္ရာ လူေတြကိုလည္း ၀ယ္မသီးၾကဖို႕ အသိေပးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။
ကိုယ္က အျပင္ပန္းအလွအတြက္ ၀ယ္လွဴလိုက္ေပမယ့္ လက္ခံရရွိတဲ့ ေက်ာင္းေတြအဖို႕ အလုပ္ပိုရႈပ္ေစသလို ကရိကထလည္း အလြန္မ်ားတာကို ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။ မီးေလးလည္း ထိုသို႕ကိစၥမ်ားေရွာင္ႏိုင္ခဲ့တာ အလုပ္မ၀င္ခင္အထိပဲ ေရွာင္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ အစကေတာ့ သူမ်ားလုပ္တာ ၀ိုင္းကူလုပ္ေပးရံုေလာက္ပါပဲ။ ခုေတာ့ အဲဒီတာ၀န္ဟာ လံုးလံုးလ်ားလ်ား မီးေလးအေပၚေရာက္လာတာ ယခုႏွစ္ပါနဲ႕ဆို ၃ႏွစ္ရွိခဲ့ပါၿပီ။ မလုပ္ခ်င္ေပမဲ့လည္း ကိုယ့္ကို တာ၀န္ေပးထားတာမို႕ တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ပိုၿပီး လွေစဖို႕ အရုပ္ေတြကို တစ္မ်ိဳးၿပီးတစ္မ်ိဳး ျပဳလုပ္ခဲ့ ရပါတယ္။ ေကာ္ကိုေတာ့ မသံုးပါဘူး ေရစိမ္ခြာရမွာစိုးလို႕ ဟီး။ Stapler ကိုေတာ့ သံုးရပါတယ္။ မသံုးမျဖစ္မို႕ပါ မီးေလးတို႕ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကဆို Stapler Remover ေလးပါ ထည့္သီးေပးလိုက္ပါလားတဲ့ေလ။

ေနာက္ရက္ဆိုရင္ ပေဒသာပင္စသီးရေတာ့မယ္ အဲဒီအခ်ိန္ကို ေရာက္လာမွာ ေၾကာက္ေနမိတာေတာ့ အမွန္ပါ မလုပ္ခ်င္တာမဟုတ္ေပမဲ့ မလုပ္သင့္ဘူးထင္တာကို လုပ္ေနရလို႕ မလုပ္ခ်င္တာပါ။ ေတာ္ၿပီ စိတ္ညစ္စရာေတြ မီးေလးတို႕ သီးထားတာ လွလားၾကည့္ေပးဦး ....
ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ကပံု အဆင္သင့္မရွိေသးလို႕ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ႏွစ္ကပံုတင္ေပးလိုက္တယ္ ....

Friday, October 26, 2007

သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႕

ယေန႕ဟာဆိုရင္ျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႕ရဲ႕ အထြတ္အျမတ္ျဖစ္တဲ့ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ယေန႔ အခါသမယသည္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ တာ၀တႎသာနတ္ျပည္၌ ၀ါထြက္ၿပီး ယခင္ဘ၀မွ မယ္ေတာ္ ျဖစ္ခဲ့ေသာ မယ္ေတာ္မိနတ္သားအား အဘိဓမၼာတရား (ဘုရားတရားေတာ္မ်ားတြင္ အခက္ခဲဆံုးတရား) ေဟာၾကားေတာ္မူၿပီး လူ႕ျပည္သို႕ (ယခု အိႏၵိယႏိုင္ငံ၊ သဃၤႆနဂိုရ္ျပည္) ျပန္ၾကြလာျခင္းကို ဆီမီးအလင္းတိုင္ တုိ႕ျဖင့္ ႀကိဳဆိုပူေဇာ္သည့္ပြဲလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

မေန႕ကမီးေလးအလုပ္က အျပန္မွာ မီးေလးအေမက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသြားဖို႕ဆိုၿပီး ေစာင့္ေနပါတယ္။ ဒါနဲ႕ မ်က္ႏွာသစ္ အ၀တ္အစားအျမန္လည္းၿပီးေတာ့ ေမေမနဲ႕ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းလိုက္သြားခဲ့ပါတယ္။ လမ္းမွာ ေမေမကိုေမးၾကည့္ေတာ့ ဆြမ္းေတာ္ႀကီးကပ္ဖို႕ သစ္သီးသြားလွဴမွာတဲ့ေလ။ အဲေတာ့မွ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ မတိုင္မီ ၿမိဳ႕ဖိတ္ေန႕မွာ ရပ္ကြက္အသီးသီးရဲ႕ နီးစပ္ရာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေတြနဲ႕ ရပ္ကြက္ဓမၼရံုေတြမွာ အသီးမ်ိဳးစံုနဲ႕ ခဲဘြယ္ေဘာဇဥ္မ်ိဳးစံုတို႕ကို သြားေရာက္ေပးပို႕ၾကၿပီး လျပည့္ေန႕မွာေတာ့ ဆြမ္းေတာ္ႀကီးကပ္ပြဲ က်င္းပေလ့ရွိ ၾကတာကို အမွတ္ရမိပါတယ္။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းက ျပန္လာေတာ့ လမ္းေတြ၊ အိမ္ေတြမွာ ဆီမီးေတြထြန္းၾကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ အရင္ကဆို ဘာေၾကာင့္ထြန္းၾကမွန္းမသိခဲ့ပါဘူး စပ္စပ္စုစုလည္း မေမးခဲ့ပါဘူး သီတင္းကၽြတ္ေရာက္ရင္ ေပ်ာ္တယ္၊ ေက်ာင္း ၁၀ရက္ပိတ္လို႕လည္းပါပါတယ္၊ မီးပန္းလႊတ္မယ္၊ ေဆာ့မယ္၊ မီပံုးပ်ံေတြၾကည့္မယ္၊ လမ္းေတြမွာမီးထြန္းထားတာေတြ ေလွ်ာက္ၾကည့္မယ္ ဒီေလာက္ပဲ စိတ္၀င္ စားခဲ့ၾကတယ္။ ေဆာ့ေနရင္း ဖေယာင္းတိုင္ကုန္သြားရင္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ သူမ်ားအိမ္က ထြန္းထားတဲ့ ဖေယာင္းတိုင္ကုိ သြားယူေဆာ့ခဲ့ၾကတယ္။

ဒါေပမဲ့ ခုခ်ိန္မွာေတာ့ နားလည္သေဘာေပါက္လာခဲ့ပါၿပီ။ ခုလိုသေဘာေပါက္နားလည္လာေအာင္ ေမေမက မီးေလးကို ဓမၼစၾကာအသင္းထဲကို ၀င္ခြင့္ျပဳလိုက္တဲ့အခ်ိန္ကစၿပီး တျဖည္းျဖည္းနားလည္ သေဘာေပါက္လာခဲ့ ရပါတယ္။ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႕မွာ အိမ္တိုင္းအိမ္တိုင္း၊ ရပ္ကြက္တိုင္း ရပ္ကြက္တိုင္း၊ ဆီမီးထြန္းၿပီး ျမတ္စြာဘုရားကို “ပူဇာစ ပူဇေနယာနံ”ပူေဇာ္ျခင္းျဖင့္ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ျပဳလုပ္ၾကပါတယ္။ ထို႕အျပင္ အိမ္ အတြင္းမွာရွိတဲ့ မီးဖိုေခ်ာင္မွ မီးဖို၊ ေရခဲေသတၱာ၊ ေက်ာက္ျပင္၊ ဆန္အိုး၊ ေရတြင္း၊ ... အစရွိတဲ့ ေနရာေတြမွာ လည္း မယ္ေတာ္မိနတ္သားအား ဆီမီးထြန္းၿပီး ပူေဇာ္ၾကပါတယ္။ မီးဖိုဆိုရင္လည္း စားေကာင္း၊ ေသာက္ေကာင္းေတြ ခ်က္ျပဳတ္ႏိုင္ေအာင္၊ ေရခဲေသတၱာဆိုရင္လည္း ပစၥည္းေတြျပည့္လွ်ံေအာင္ .... စသည္ စသည္ျဖင့္ ပူေဇာ္ၾကတာဟာဆိုရင္ျဖင့္ ထံုးတမ္းစဥ္လာအေနနဲ႕ ယေန႕ထက္တိုင္ေအာင္ ျပဳလုပ္ၾကတဲ့ေန႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ေနာက္ၿပီး ဂါရေ၀ါစ နိ၀ါေတာစဆိုတဲ့စကားအတိုင္း မိဘ၊ ဆရာသမားမ်ားႏွင့္ သက္ႀကီးရြယ္အိုမ်ားအား ကန္ေတာ့ၾကတဲ့ ပြဲေလးလည္းျဖစ္ပါတယ္။ အရင္ကေတာ့ သြားကန္ေတာ့ရင္ မုန္႔ဖိုးရတာေပါ့ေနာ္။ ထို႕အျပင္ အခ်ိဳ႕ရပ္ကြက္ေတြမွာ စုေပါင္းၿပီး နိဗၺန္ေစ်းကို စည္ကားသိုက္ၿမိဳက္စြာ က်င္းပၾကပါတယ္။ ဘာသာတရားအရ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားအား ပူေဇာ္ျခင္းအျပင္ ကာလေရြ႔လ်ားလာသည္ႏွင့္အမၽွ ရိုးရာဓေလ့ပြဲေတာ္အျဖစ္ က်င္းပ လာခဲ့ၾကျခင္းလည္းျဖစ္ပါတယ္။

ဒီပို႕စ္ေလးျဖင့္ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရားအား ရွိခိုးပူေဇာ္ဂါရ၀ျပဳလိုက္ပါတယ္ .....
သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႕ရဲ႕ ညမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးဖြယ္ေကာင္းတဲ့ သီတင္းကၽြတ္ညေလးပိုင္ဆိုင္ၾကပါေစလို႕ လာလည္ၾကတဲ့ စာဖတ္သူမ်ား၊ ဘေလာ့ဂ္ဂါေမာင္ႏွမမ်ားအားလံုး ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းေပးလိုက္ရတယ္ ...